اختلا ل های ویژه یادگیری  به معناى اختلال در يک يا چند فرﺁيند    روان شناختى اساسی است که در فهم يا کاربرد زبان (نوشتارى يا ﮔفتارى) دست اندرکارند و ممکن است به صورت نارسایی درگوش دادن، فکرکردن، خواندن، صحبت کردن، نوشتن، هجى کردن و يا انجام محاسبات رياضى آشکار شود. معلوليت هاى ادراکی، ﺁسيب مغزى، بد کنشی جزئی مغز، نارساخوانی و زبان پریشی تحولی از علل این اختلال به شمار می روند. اما کودکانى که در اﺛر معلوليت هاى بینایی، شنيدارى و يا حرکتى، عقب ماندگی ذهنى، اختلال هاى هيجانى يا محروميت هاى محيطى، فرهنگی و يا اقتصادى به نارسایی های یادگیری مبتلا هستند، در حوزۀ این تعريف قرار نمى گیرند  (دولت فدرال امریکا،  1977 ، به نقل از گورمن، 2001 ، ترجمه باعزت و راحت، 1386).